ايشان ، و دوستم با دوستان ايشان ، زيرا كه ايشان از منند و من از ايشانم ! » « 1 » 2 - و همو از ابن مسعود نقل كرده ، مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على بن ابى طالب عليه السلام فرمود : « چون خداى عزّوجّل آدم را آفريد و از روح خود به او دميد و فرشتگانش را واداشت بر او سجده كردند و او را در بهشت خود جا داد و كنيز خود حوّاء را به همسرى او در آورد ، پس آدم سر خود را به سمت عرش بلند كرد ناگهان پنج خط نوشته را ديد ، عرض كرد : پروردگارا ! اينها كيستند ؟ خداى عزّوجّل فرمود : اينها كسانى هستند كه هرگاه بندگان من آنها را شفيع قرار دهند ، شفاعت ايشان را بپذيرم . پس آدم عرض كرد : پروردگارا ! تو را به حق منزلتى كه ايشان در درگاه تو دارند ، نام ايشان چيست ؟ خداى تعالى فرمود : اما اوّلى ، چون نام من محمود است ، نام او محمد است ، و دومى ، من عالىام و او على است ، و سومى ، منم فاطر و او فاطمه است و چهارمى ، نام من محسن و نام او حسن است ، و پنجمى چون من صاحب احسانم ، نام او حسين است ، همهء اينان خداى عزّوجّل را سپاس مىگويند . » « 2 » 3 - و نيز از جابر نقل كرده ، مىگويد : همين كه فاطمه بر حسن حامله شد و او را به دنيا آورد ، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ايشان را دستور داد تا او را در پارچهء سفيدى بپيچند و آنها به پارچهء زردى پيچيدند ، فاطمه عليها السلام عرض كرد : يا على ! نام او را بگذار !

--> ( 1 ) - معانى الاخبار : ص 55 . ( 2 ) - معانى الاخبار : ص 56 .